اسلامگرایی به سرکردگی رژیم مذهبی در ایران تمام توان خود را بکار گرفته تا بتواند یک تصور ترسناک از نیرویی قدرتمند را بازسازی کند. توان موشکی حکومت مذهبی اگرچه مدتها بعنوان عاملی بازدارنده برای اسلامگرایی محسوب میگردید اما پس از رویدادهای اخیر دیگر یک نیروی بازدارنده با تخریب بالا محسوب نمیشود. اسلامگرایان پی بردهاند که می بایست هر چه سریعتر این نقص را جبران کنند. شاید اگر حزب الله و حماس توان گذشته خود را داشتند می توانستند تا حدودی این خلاء را پر کنند اما امروز حال این نیروها بهتر از تصویر توان موشکی جمهوری اسلامی نیست. لذا آغاز به ایجاد گفتمان تولید سلاح اتمی کردهاند.
مجری شبکه الجزیره ( @jamalrayyan )زلزله خفیف چند روز پیش در مرکز ایران را متاثر از آزمایش هستهای ایران میداند.
نشریه روزانه سپاه پاسداران نوشت بر اساس اصول اسلامی ساخت و به کارگیری سلاح اتمی جایز نیست، اما در صورتیکه برای حفظ جان و مال و ناموس مسلمانان نیاز باشد چنین سلاحی ساخته میشود.
روزنامه جوان تولید سلاح هستهای را فارغ از اراده حاکمان از نظر علمی امری محتوم میداند.
چندی از نمایندگان مجلس جمهوری اسلامی تهدیدات هستهای را تکرار کردهاند. نمونههایی از این دست بسیار است.
آنچه که مشخص است حرکت هماهنگ رسانهای و تبلیغاتی برای بازسازی قوای مخوف و مخرب موشکی جمهوری اسلامی با اضافه شدن کلاهک هستهای در حال انجام است. سوال این است آیا گفتمان تولید سلاح اتمی میتواند قوای بازدارندگی رژیم اسلامی را بازسازی کند؟
در این یادداشت صرفا به چند نکته اشاره میشود که ارتباط مستقیم با تولید سلاح هستهای در شرایط فعلی دارد. این نکات خود بیانگر آن است که تصور اسلامگرایان از ایجاد گفتمان تولید اتمی بسیار خام و ابتدایی است.
1- صنعت هستهای ایران با دیوارهای شیشهای
در این چند سال فعالیتهای سرویس مخفی و جاسوسی اسرائیل نشان داده که هیچ موضوع پنهانی برای اسرائیل و دوستانش وجود ندارد. گاهی اوقات شنیده میشود که مقامات غربی حتی با تخمین روزانه میتوانند زمان دستیابی به سلاح هستهای جمهوری اسلامی را حدس بزنند. بنابراین شاید گفتمان تولید سلاح اتمی ایجاد شده توسط اسلامگرایان مردم عادی را تحت تاثیر قرار دهد اما قطعا حکومتها و تصمیمگیران جناح اسرائیل و یارانش با داشتن اطلاعات دقیق، چندان توجهی به این فضا نخواهند کرد. هر زمان اطلاعات آنها گویای دست یابی قریب الوقوع جمهوری اسلامی به سلاح هستهای باشد قطعا با شدیدترین واکنش همراه خواهد بود.
۲- ائتلاف با روسیه و گفتمان تولید سلاح اتمی
دشمنی مشترک موجب تصور شکل گیری نوعی ائتلاف میان ایران و روسیه شده است. ایران امیدوار است با توجه به جنگ اوکراین و خصومتی که میان غرب و روسیه به وجود آمده، روسیه همدلی بیشتری با ایران نشان داده و سامانههای دفاعی لازم برای رویارویی با حملات احتمالی اسرائيل و غرب را راهی ایران کند.
این در حالیست که روسیه همواره مخالف جدی دستیابی ایران به سلاح هستهای بوده است. این مخالفت قابل درک است . هیچ کشوری دوست ندارد در منطقهی خود شاهد ظهور قدرتهای مهارنشدنی هستهای باشد. سوال این است آیا ایجاد گفتمان تولید سلاح اتمی تاثیری بر موافقت و ارسال احتمالی سامانههای پدافندی روسیه به ایران نخواهد داشت؟ روسیه بازیگر متبحری در عرصهی دیپلماسی بینالمللی است.
او میداند که چگونه از برگ بازی نزدیکی با ایران برای تامین منافع خود استفاده کند اما قطعا دوست ندارد این برگ بازی برایش دردسری ایجاد کند.
۳- تجربه حملات موشکی
دو بار حملهی موشکی جمهوری اسلامی به اسرائیل نشان داد که اکثر موشکها توسط سامانه دفاعی اسرائیل و با همکارای نیروهای غربی حاضر در منطقه سرنگون میشوند. بنا بر گفته ها حدود 90 درصد موشکها پیش از رسیدن به مقصد نابود میشوند.
حال باید پرسید که جمهوری اسلامی توان چند شلیک موشک مجهز به کلاهک هستهای را دارد که بتواند حداقل یک موشک را به مقصد برساند؟ در اکثر گزارشهای مقامات غربی برآورد شده است که میزان اورانیوم غنی شده توسط جمهوری اسلامی برای ساخت بمب اتم تعداد محدودی ( 2 تا 3 کلاهک هستهای) کفایت میکند.
گذشته از آن همانطور که دیدهایم نابودی موشکها در آسمان منجر به سقوط بقایای آنها در کشورهای دیگر میشود. آیا بقایای موشکهای مجهز به کلاهک هستهای برای کشورهای دیگر بی ضرر است؟ تصور آنکه چنین وضعیتی چه عواقبی برای حکومت مذهبی به همراه دارد ترسناک تر از آن است که کسی بخواهد دست چنین اقدامی بزند.
ذکر این نکات نشان میدهد که صرفا مفصل بندی گفتمان تولید سلاح اتمی دلیل کافی برای بازسازی قدرت بازدارندگی جمهوری اسلامی نیست. موضوع پیچیده تر از آن است که رسانههای اسلامگرا بیان میکنند.
